Zənnimcə, hörmətli akademik Ramiz Mehdiyev “İkili standartların dünya nizamıvə müasir Azərbaycan” məqaləsində ABŞ tərəfindən “demokratiya” pərdəsi altında həyata keçirilən manipulyasiyaların nəzəri şərhini verir. Son qərinədə baş vermiş hadisələri izləmiş diqqətli müşahidəçi məqalədə qeyd olunanların reallığı tam mənada əks etdirdiyini görür. Ötən əsrin ikinci yarısından etibarən dünyaya hərbi güc vasitəsilə hökm etmək iqtidarını müəyyən mənada itirən ABŞ imperiyası siyasi tarixdə “yeni müstəmləkəçilik siyasəti” adı verilən taktika ilə zəif, zəngin, həmçinin geostrateji əhəmiyyət kəsb edən ölkələrə qarşı iqtisadi təcavüz maşınını işə salaraq onları öz tabeçiliyi altına salmağı bacarırdı. Lakin illər keçdi, ABŞ beyin mərkəzləri belə qənaətə gəldi ki, bu taktika Sovet müstəmləkəsindən yenicə qurtulmuş ölkələrin hamısına eyni dərəcədə uğurla tətbiq edilə bilməz. Müstəmləkəçiliyin psixoloji travmasını öz bayrağına həkk etmiş( on üç növbələşən qırmızı və ağ zolaq ABŞ ərazisindəki əvvəlki müstəmləkələri simvollaşdırır), təcavüzkarlığı instinktiv olaraq özünümüdafiə siyasətinə çevirmiş, hələ ata Buşun zamanından bütün dünyanı özünün həyati mənafe zonası elan etmiş son imperiya Şərqi Avropa ölkələrində tətbiq etdiyi və uğurla həyata keçirdiyi, “şok terapeyası” elmi adı verilən iqtisadi dağıdıcılıq planlarını bəzi post-sovet ölkələrində, o cümlədən Azərbaycanda reallaşdıra bilməmişdi. Qeyd edək ki, yeni hücum planında bir sıra möhtəkir maliyyə institutlarının da (məsələn, Beynəlxalq Valyuta Fondu) əsas oyunçu olduğu dağıdıcı və tabedici layihələrlə yanaşı mədəni təcavüz aktları da geniş yer alırdı. ABŞ Mərkəzi Kəşfiyyat İdarəsinin kontrolunda olan Hollivud sinema industriyasının istehsalı etdiyi filmlər, musiqi klipləri vasitəsilə sovet müsətmləkəsindən xilas olmuş və yeni istiqamətlər axtaran cəmiyyətlərə mədəni-mənəvi, şüuraltı təcavüz siyasəti yürüdlürdü.Təkqütblü (Oxu: Təkbaşına) hakimiyyətə can atan imperiya yeni nəzəri-praktiki taktika tapılana qədər qeyd olunan ölkələri həm bu vasitələrlə, eyni zamanda mənsub olduqları cəmiyyətləri içəridən dağıdan, hərfi, bir çox hallarda məzmunca müsbət anlama gəlməyən “5-ci kalon” deyilən, faşizm dövründəki kollaborasionistləri xatırladan çevrələr vasitəsilə zəiflətməyə çalışırdı. Nəhayət ki, ram olmaq istəməyən “dünya”nı nizama salmaq üçün yeni model hazırlandı: “idarə olunan demokratiya(xaos)”. Bu işdə isə ona ənənəvi agentura, yeni QHT agenturası və MKİ-nin beyin mərkəzlərində yaradılan sosial şəbəkələr dəstək verəcəkdi. Akademikin məqaləsində bu məsələlərə daha geniş aspektdən nəzər salınır.
