Hamı ilahiyyatçı Hacı Şahin Həsənlinin vaxtsız ölümündən yazır. Həqiqətən ağır xəbər oldu. Cəmi 48 yaşı varmış.
Onu çox az tanıyıram, həyatda heç görməmişəm. Ancaq savadlı və sanballı insan olduğu bəlliydi. Bir neçə çıxışını dinləmiş, müsahibəsini oxumuşam. Sağlam düşüncəli, bilikli bir alim təsiri bağışlayırdı. Üslub baxımından da ənənəvi molla-axundlardan fərqlənirdi.
Xalq arasında xeyli populyar idi. Küçələrdə daim onun lentə yazılmış moizələrini eşidilirdi. Vəfatina münasibətdən, reaksiyalardan da görünür ki, çox sevilən, şöhrətli insandır.
Mənim da bilikli, mədəni, intellektli biri kimi ona hörmətim var. Bu vaxtsız ölümü səmimi kədərlə qarşıladım, hətta kövrəldim, gözlərim doldu. Cavan idi. 48 yaş nədir ki…
Onu perspektivli dini lider kimi görənlər də az deyildi. Bu məsələlərlə yaxından maraqlanmasam da, arabir QMİ sədrliyinə real namizəd olmasıyla bağlı söhbətlər eşidirdim.
Ürək tutmasından öldüyü deyilir. Bu xəstəlik dövrümüzün ən geniş yayılmış bəlalarındandır. Hər adamı yaxalaya bilir və çox da gəncləşib. 45 yaşımda məni də vurdu, amma öldürmədi. Odur ki, bu xəstəliklə bağlı müəyyən təcrübəm var.
İnfarktı əsasən düzgün qidalanmamaq və az hərəkətlə əlaqələndirirlər. Bəli, bunlar doğrudur. Ancaq düşünürəm ki, əsas səbəb stress və yorğunluqdur. Ən əsas səbəb isə yaxşı yatmamaq və dincəlməməkdir. Mənim infarktımın əsas səbəbi gec saatlara qədər gərgin işləmək idi. Bunu ailəmi saxlamaq üçün məcburən edirdim.
Bildiyim qədəri ilə Şahin bəy təminatlı adam idi, yəni belə problemi yox idi. Ancaq stressi, könüllü şəkildə çox çalışması və yaxşı yatmaması ehtimalı ola bilər. Bəzi insanlar xarakter etibarilə buna meyilli olurlar.
Problemlərdən biri də həkimlərin laqeydliyi, məsələyə qeyri-ciddi, ürəkdən yanaşmamalarıdır. Oxudum ki, Şahin bəy gündüz həkimdə olub və evə gəldikdən bir neçə saat sonra keçinib. Dostlar, infarkt heç kəsi qəfil vurmur. Onun özünəməxsus xəbərdarlıqları var. İnsanlar özləri bilməsə də, normal, savadlı və vicdanlı hər bir həkim bunu bilməli, qarşısını almalıdır. Yolları var… Mənə də bir neçə gün qabaq xəbərdarlıq etmişdi. Təcili yardım çağırmışdım, amma başdansovdu yanaşmışdılar. İki gün sonra yenə çağırdım və israr etdim ki, xətəxanaya aparsınlar. Hətta orada da qəbul etmək istəmədilər ki, yer yoxdur. Dava-dalaşdan, xahiş-minnətdən sonra mümkün oldu. Dəhlizə bir çarpayı qoyub, uzandırdılar və sistem qoşdular. Səhv etmirəmsə, “Serukal” adlı dərman idi. Səhər həkim gəlib dedi ki, infarkt olmusan. Amma həssas insan olduğun üçün bərk vurmayıb, yəni tez hiss etmisən. Kürəyimdə elə bir ağrı vardı ki, elə bil məni şallaqla döymüşdülər.
Bunları yazdım ki, müəyyən mənada məlumatlı olaq və özümüzü qoruyaq. Sonrakı dövrlərdə də arabir əsəri gəlib. Amma qarşısını almışam. Əsas odur ki, işə ara vermək, dincəlmək, pəhriz etmək lazımdır. Asta-asta gəzişmək də olar. Bir də çalışın qanınızı duru saxlayın. Aspirin, limon, zəncəfil, sarımsaq, çox olmamaq şərtiylə araq faydalıdır. Həkim təyinatı ilə “klopidogrel” tərkibli preparat da qəbul etmək olar.
Allah Şahin qardaşımıza rəhmət eləsin! Ailəsinə, övladlarına, yaxınlarına, doğmalarına dözüm və səbr diləyirəm. Ağır itkidir. Bütün sözlər və təsəllilər acizdir.
